Hoe voel ik me na de operatie?

Een paar dagen geleden schreef ik al over mijn buitenbaarmoederlijke zwangerschap en de daaropvolgende operatie.

En nu, na de operatie… ik voel me soms zó nutteloos…

De bank is mijn beste vriend op dit moment, net als een groot kussen en het liefst ook een lekker dekentje, zodat ik even weg kan dommelen zodra ik daar de kans toe krijg. Ik kan nog niet helemaal rechtop lopen omdat dat pijn doet, maar op zich voel ik dat dat echt wel aan de beterende hand is. Ik voel me wel echt zwak. Ik lig hier maar te hangen en lieve vrienden en familie komen langs met cadeautjes om me beterschap te wensen. Super lief natuurlijk! Maar eigenlijk wil ik helemaal niet die hangende op de bank zijn…

Knipsel fruit

Ik probeerde wat handdoekjes op te vouwen, gewoon zittend op de bank. Michiel had het gepakt om zelf op te vouwen en was even weggelopen en ik dacht ‘dat lukt mij ook nog wel’. Ik heb er een paar gedaan en werd vervolgens licht in mijn hoofd (ook niet even, maar gelijk een uurtje). Ok, dat is nieuw… Blijkbaar bedoelen ze dat met verzwakt.

Ik weet wel dat ik nu even op moet knappen na de operatie en gewoon van alles wat er gebeurd is, maar ik vind het echt verdomde lastig om maar een beetje stil te zitten en anderen om me heen het werk te zien doen.

Afgelopen week was het zo dat Michiel van ’s morgens vroeg tot ’s avonds aan het zorgen is. ’s morgens gaat de wekker, hij haalt Fiene uit bed en legt haar bij mij in bed en gaat vervolgens naar beneden om een flesje melk voor Fiene te halen (Fiene drinkt altijd nog een klein flesje warme melk bij ons in bed als ze ’s morgens wakker is) en voor mij paracetamol om een beetje op te starten. Vervolgens gaat hij douchen en aankleden. Daarna kleedt hij Fiene aan (ik kan en mag haar nog niet tillen). Ik ga dan de badkamer in, kleed me aan en ga voorzichtig, tree voor tree naar beneden.

Michiel komt met Fiene naar beneden en zet alles klaar voor de dag, zodat ik alles ongeveer bij de hand heb en nergens voor hoef te reiken of bukken. Vervolgens gaat hij naar zijn werk.

Fiene en ik hebben alles bij de hand en als ik een luier moet verschonen, doe ik dat nu op de bank. Daar kan ze zelf opklimmen, dus hoef ik haar niet te tillen – gaat gelukkig prima. Gelukkig heb ik een kind dat zichzelf heel goed kan bezighouden. Het is wel een bende, want ze speelt het liefst met alles tegelijk, maar ik kan eigenlijk over het algemeen gewoon rustig blijven zitten / hangen en Fiene vermaakt zichzelf prima. Tussen de middag eten we wat en na de lunch komt mijn zus of Michiel langs om Fiene naar bed te brengen. Ik kan niet wachten tot ik haar zelf weer in bed kan leggen, want dit voelt wel echt heel stom.

Twee uur later komt mijn moeder weer langs om haar weer uit bed te halen.

We zijn al druk aan het oefenen met Fiene dat ze zelf de trap af kan komen (trap op doet ze altijd al maar naar beneden hebben we haar eigenlijk altijd automatisch getild) zodat ik haar, zodra het een beetje kan, weer zelf in en uit bed kan tillen. Dan is dat ook het enige wat ik zou hoeven doen qua tillen, omdat ze de rest zelf zou kunnen en verschonen kan ook op de bank.

Een paar uur later komt Michiel thuis uit zijn werk. Gelukkig hebben wij altijd wel wat maaltijden in de vriezer, die we van te voren gemaakt hebben. Deze komen op dit moment wel heel goed van pas. Als Michiel nu nog had moeten beginnen met koken, met alles wat nog meer gedaan moet worden, dan had ik me helemaal schuldig gevoeld. Hij begint even met puinruimen van Fiene’s speelactiviteiten en gaat aan de slag met het (snelle) eten. Na het eten speelt hij nog een beetje met Fiene om vervolgens weer met haar naar boven te gaan om het hele bad / bedritueel te beginnen.

Als hij weer beneden komt kan hij weer af-/opruimen en (als hij niet nog weg hoeft die avond) uiteindelijk naast mij op de bank ploffen.

Echt, ik weet dat mijn staat van zijn niet zo blijft en waarschijnlijk al heel snel beter zal worden. En ja, pas schreef ik nog een in een artikel dat ik ‘zo ontzettend blij was dat Michiel de boel zo kan overnemen‘. En natuurlijk, als ik dit schrijf is het nog geen week na de operatie en het is waarschijnlijk heel logisch dat ik nog helemaal niet fit ben, maar getverdegetverdegetver ik voel me dus zó nutteloos!

Ik ben ook echt wel iemand die graag zelf ‘de touwtjes in handen heeft’ (verschrikkelijke uitspraak) en het liefst alles een beetje van te voren bedenkt en plant, dus dit is ook gewoon niet echt een goede match met mijn persoonlijkheid – dat scheelt waarschijnlijk ook.

Gelukkig is het nu weekend en is het dus ook even wat rustiger voor Michiel (die ik absoluut niet hoor klagen, maar toch). Dan hoef ik me ook even niet zo schuldig te voelen.

Ik had geen idee dat een operatie dit met je lichaam kon doen!
Heb jij ook ervaring met opknappen na een operatie en is dit een beetje herkenbaar?
Reacties lees ik graag.

Lees mee MetMirjam

Follow my blog with bloglovin

6 comments on “Hoe voel ik me na de operatie?

  1. Opknappen na een Operatie is echt mega heftig! Bij mij is 5 jaar geleden een eierstok verwijderd en toen ben ik 8 weken thuis geweest. Ik was toen niet eens ziek en verzwakt als jij nu. Het enige wat ik kan zeggen is luister naar je lijf en doet echt niet te veel, ze konden misschien wel via een kijkoperatie de operatie uitvoeren, maar jet effect nis het zelfde als een normale operatie
    Mathiske’s mama blog onlangs geplaatst…Ontzwangeren, Menstruatie na de bevalling.My Profile

    1. Wow, een eierstok zelfs! Heftig zeg!
      Ik moet me er ook maar gewoon aan over geven inderdaad. Het heeft gewoon even z’n tijd nodig 🙂 Dank je!

  2. Ik kan me je gevoel zo goed voorstellen. Dat met die touwtjes en die handen, dat herken ik volledig. Is ook vrouw-eigen, denk ik. Maar wat fijn dat je zo terug kunt vallen op Michiel. Zo’n operatie is niet niks. Je moet goed naar je lichaam blijven luisteren. Sterkte nog met het herstel. En met het overgeven aan alle hulp…
    Charlotte onlangs geplaatst…Hoe eerlijk mag je zijn?My Profile

    1. Ja het is echt super hoe hij alles nu regelt. Ik moet het inderdaad even loslaten – gaat gewoon even niet anders. Bedankt hoor 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.