De gevolgen van mijn buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Zoals jullie weten, ben ik twee weken geleden met spoed geopereerd aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (EUG). Op dit moment zit ik nog vol in een herstelperiode, waarvan ik overigens had gedacht dat deze veel sneller zou gaan, en over een week of 4 moet ik terug naar het ziekenhuis voor controle.

 

Wat houdt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap eigenlijk in?

Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is er iets mis gegaan met het transport van de bevruchte eicel en is deze op een verkeerde plaats ingenesteld (dus niet in de baarmoeder).  Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan de de bevruchte eicel zich verschillende verkeerde plaatsen innestelen (eierstok / buikholte / baarmoederhals), maar de meest voorkomende plaats is in één van de eileiders, zo dus ook bij mij.

Ik heb me achteraf dus even ingelezen over dit onderwerp (als je alles van te voren weet…) want nu ik opeens een spoedgeval ben geweest, vraag ik me toch af of ik nu een uitzondering of een regel was in de wereld van EUG / buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Het werd me ook al snel duidelijk dat het echt voor grote problemen kan zorgen en serieuze gevolgen kan hebben. Het was ook heel herkenbaar om te lezen dat het barsten van een eileider dus echt ‘tricky business’ en dit dus inderdaad levensbedreigend kan zijn (op zich hoefde ik daar geen bevestiging in, maar je gaat toch denken dat je zelf misschien iets verkeerd hebt gedaan of zo..) en er zijn gelukkig ook veel voorbeelden waarbij het verwijderen van het vruchtje ook een stuk rustiger kon, omdat dit gebeurde terwijl de eileider nog intact was.

 

Wat betekent dit voor mij? Wat zijn de gevolgen?

In mijn geval was de linker eileider dus gebarsten, waardoor ik bijna een liter bloed was  verloren. Deze eileider was daardoor ook niet meer te herstellen en ze hebben deze dan ook moeten verwijderen. Wat zijn de gevolgen en wat betekent dit voor een eventuele nieuwe zwangerschap?

Wat mij is verteld (door een zuster en nog niet door een arts), is dat dit NIET betekent dat ik niet opnieuw zwanger zou kunnen raken, alleen is de kans op een volgende zwangerschap iets kleiner geworden. Normaal gesproken heb je twee eierstokken en daarbij dus twee eileiders die het vruchtje kunnen transporteren en ik heb er dus nog één. Mijn eierstokken zagen er prima uit en ook mijn rechter eileider is goedgekeurd dus dat is hartstikke fijn. Nu schijnt het zo te zijn dat eileiders flexibel zijn en dat de rechter eileider zowel bij de rechter als de linker eierstok een eitje kan ‘ophalen’ – nooit geweten! Het is natuurlijk wel zo dat je normaal bij elke eierstok een eileider hebt en nu eentje die de hele boel ‘in de gaten moet houden’ dus de kans dat deze net even wat mist dan ook wat groter is.

Het is waarschijnlijk al duidelijk, maar ik ben dus absoluut een leek wat betreft deze materie en zal dus ook mijn eerdergenoemde afspraak bij de gynaecoloog met beide handen aangrijpen om een vragenvuurtje af te stoken – want ik wil wel eens weten hoe en wat.

 

Ik wil natuurlijk heel graag duidelijkheid over wat de mogelijkheden zijn voor wat betreft een nieuwe zwangerschap, maar daar blijft het dan ook even bij. Het krijgen van een tweede kindje blijft een leuke gedachte, maar dan wel even een gedachte voor de toekomst. Gelukkig denkt Michiel er net zo over, dus dat geeft ook gelijk rust. Sowieso is het voor mijn lichaam veel beter om eerst de tijd te krijgen om te helen, maar ook in mijn hoofd ben ik er even niet meer klaar voor. De stap naar een tweede vond ik al een heftige en nu ben ik helemaal fan van ons heerlijke gezinnetje van 3!

Zodra ik weer opgeknapt en aangesterkt ben, kunnen we weer volop genieten en heerlijk op pad met z’n drietjes.

En de toekomst? Dat zien we dan wel weer!
Heel erg bedankt voor jullie lieve reacties, het doet me goed!

Lees mee MetMirjam

Volg je mij al op Instagram, Twitter en Bloglovin?

 

21 comments on “De gevolgen van mijn buitenbaarmoederlijke zwangerschap

  1. Ik vind het mooi hoe je hiermee omgaat. Goed dat je tijd neemt om te herstellen en te verwerken. Het is niet niks wat er is gebeurd. Geniet van je mooie gezin en doe rustig aan. Je lichaam vertelt je als het goed is precies wat je wel en niet kan doen.
    Charlotte onlangs geplaatst…Lang leve de liefde!My Profile

  2. Knap dat jij nu aan je lichaam denkt. Een flinke klap is het voor je lichaam. Aansterken, verwerken en genieten. En mocht de tijd daar zijn; verlies niet de hoop.

  3. Ik weet er helaas alles van. Is nu 5 maanden geleden. Precies ook mijn linker eileider die knapte en ik viel flauw door 1.5 liter bloed in buik. Een herstelperiode van 4 weken is (te) kort. Lichamelijk kan het maar geestelijk duurt het natuurlijk veel langer. Daarnaast kan je van de narcose nog maanden sneller moe zijn. Wil je veel sterkte wensen en vooral ook luister goed naar jezelf van wat je wel en niet kan. Rustig aan doen helpt het beste. Daarnaast is het inderdaad goed als je de vragen die je hebt opschrijft en stelt. Zelfs na dat gesprek gewoon nog bellen hoor als je je zorgen maakt. Liefs!
    zomersproetje84 onlangs geplaatst…Let’s talk #12My Profile

  4. Helaas ook hier herkenbaar , ik ben ook mijn linker eileider kwijt door een bbz heb het heel zwaar gehad mentaal maar na 2 weken al stiekem aan het werk (ben kapster) dus veel staan . Maar ik kan vertellen dat na 1 jaar op de dag af ik zwanger was en nu een heerlijke zoon van bijna 2 . Dus er is zeker hoop als de tijd rijp is . Ik wil je heel veel sterkte wensen en soe rustig aan geef jezelf de tijd.. gr s .l

  5. Zit even door te klikken na de Sinterklaas give away en kom terecht bij deze blog… helaas ook hier 2 jaar terug een BBZ gehad, ik was er gelukkig nog nèt op tijd bij, de eileider was nog net niet gesprongen, maar die moest tóch verwijderd worden. Een jaar later kreeg ik eerst een miskraam, maar daarna was ik zwanger van onze 2e dochter, die nu 3 maanden is! Hoop dat jij inmiddels goed hersteld bent!

  6. Hoi mirjam
    In ben reeds 2 keren met spoed geopereerd. Binnen korte tijd. De eerste keer was het myomen (vleesbomen) en de volgende was het een buiten baarmoederlijke zwangerschap waarbij ik 1 van mijn eierleider of eierstok ik weet niet precies welke het is, hebt verloren. Ik ben ech kapot. Na ongeveer 3 maanden kreeg ik een miskraam. Maar de dokter vermoed dat het een schijn zwangerschap was. Ik ben 35 nooit eerder zwanger geworden. Geen kids😐. Nu ben ik weer bezig met het voor bereiden van een kunstmatige inseminatie. Ik heb zo een vrees dat het weer misgaat. Hoe verder? Word ik ooit eens moeder?

    Grt verona🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.