Een ziek kindje thuis, zó zielig!

Wij hebben op het moment een ziek kindje thuis. Ons kleine meisje is eigenlijk nog niet veel meer dan een dag of twee ziekjes geweest van verkoudheid en nu is ze helemaal te neergeslagen en op van het overgeven. Ook al is het waarschijnlijk niks ernstigs, toch breekt mijn moederhart als ik dat tere popje zo zie.

 

Overgeven

Afgelopen zaterdag begon het. We gingen ’s middags de caravan wegbrengen en kwamen langs een pannenkoekenhuis, waar we besloten een hapje te eten. We hebben lekker gegeten en er was niks aan de hand, maar toen we naar buiten stapten begon het. Vanuit het niets stond Fiene voor de eerste keer in haar 3-jarige leventje over te geven. Ik vroeg of het ging, ze zei niks en moest nog een keer, en nog een keer… zó zielig! Maar op een gegeven moment zei ze opgewekt ‘Ik ben klaar mam!’ En dat was ze ook. Nadat we haar in de wc ruimte even afspoelden en omkleedden reden we snel naar huis om haar onder de douche te stoppen. Maar Fiene was het kwijt en weer helemaal de oude en heeft ook geen koorts gehad.

De volgende ochtend dronk ze wat melk, wat er na 5 minuten ook weer uitkwam. ‘Nou ja, heb ik weer gespuugd!’ zei ze en daarna ging ze vrolijk spelen. We hadden een verjaardag gepland staan én een bezoekje aan het strand. We besloten te gaan en het aan te kijken, want aan ons meisje was niks meer te merken.

Wat hebben we een heerlijke dag gehad! Ze heeft lekker gespeeld en geschept op het strand en ook op de verjaardag was het super gezellig. We waren het allemaal met elkaar eens ‘Fiene is niet ziek!’.

 

Een ziek kindje op de bank

 

Toch echt een ziek kindje

Zondag op maandag nacht kwam alles er helaas weer uit.. In verschillende ladingen dus ongeveer om de anderhalf uur was ons meisje weer in touw. Met een beetje pech moest ze ook steeds weer onder de douche, dus dat maakte de boel niet echt vrolijker. Gelukkig had ze weer geen koorts en sliep ze steeds snel weer in, dus kon ze toch nog wat uurtjes maken.

De volgende ochtend heeft ze gelukkig niet meer overgegeven, maar helaas was het wel overgegaan in diarree. Ons meisje was er nu ook wel zichtbaar niet lekker van en voelde zich echt niet lekker. We hebben het geluk dat ze heel goed water blijft drinken en er gaat af en toe een halve geroosterd boterham met smeerkaas in, die ze goed binnenhoudt.

Ze slaapt veel, want ze is best nog op van de vorige nacht. Ik ben die dag vooral aan het wassen en schoonmaken, want de nacht heeft letterlijk z’n sporen achtergelaten..

 

Lusteloos

Vanmorgen (dinsdagochtend) begon weer met overgeven. Het is vooral braken wat ze doet, want er komt verder niks uit. Op zich lijkt me dit best een goed teken, want dat zou betekenen dat het voedsel van gisteren de tijd heeft gehad om te verteren.

We kruipen samen nog even in ons grote bed en ik merk dat ze heel hangerig en lusteloos is. Ze is nu echt een ziek kindje en het lijkt wel alsof ze elk moment in slaap kan vallen, wat ze echt nooit heeft. Ze valt zelfs opeens naast me in slaap en dat is nog nooit eerder gebeurd. Ik vind dit eerlijk gezegd best een beetje eng en bel toch even de huisarts. De beste man is op vakantie (natuurlijk… echt al-tijd als ik hem nodig hem..) en ik bel zijn vervanger. Nadat ik mijn verhaal bij de assistente heb gedaan, krijg ik te horen dat we ’s middags even langs mogen komen. Fijn!

Gelukkig bleef ze nog steeds goed drinken en at ze ook weer een beetje geroosterd brood, waarna ik haar weer in haar bedje leg om nog even wat te slapen, wat ze ook doet.

 

Een ziek kindje - in slaap gevallen

 

Naar de huisarts

Eind van de middag kunnen we eindelijk naar de huisarts en terwijl de boel zo’n drie kwartier uitloopt, spuugt Fiene zichzelf, mij én de wachtkamer helemaal onder.. Hoewel ik altijd een extra jurkje in mijn tas heb, heb ik dat vandaag natuurlijk niet en met de billendoekjes die ik wel in mijn tas heb, probeer ik de boel een beetje te redden – niet te doen natuurlijk.

Als we eindelijk aan de beurt zijn, doe ik het verhaal nog een keer, bekijkt de huisarts ons meisje en is de conclusie: waarschijnlijk een virus. Er heerst blijkbaar het één en ander en het kan zó maar een dag of 5 duren. Als het donderdag nog niet beter wordt, moeten we terugkomen. In de tussentijd is het vooral belangrijk dat ze veel drinkt, minimaal 2 x per dag plast, geen plekken op haar huidje krijgt, niet suf is of hoge koorts krijgt (wat ze überhaupt nog niet gehad heeft). Daarnaast mag ze alles eten wat ze wil eten en vooral: ‘geef maar iets zouts, zoals een zakje chips!’ Daar zag ik even een kleine glinstering in Fiene’s oogjes, dat luste ze wel!

Eenmaal thuis kropen we eerst samen in bad om alle viezigheid van ons af te wassen en daarna wilde ze toch wel heel erg graag dat zakje chips, want dat was ze natuurlijk niet vergeten. Helaas kwam de inhoud van dat zakje er een half uurtje later al weer uit.. dat was dan wel weer jammer.

 

En nu? Nu is het even afwachten. We moeten het even aankijken en als het donderdag niet aan de beterende hand is, bellen we de huisarts weer op. Ik ga ervan uit dat ze ook echt wel gaat opknappen, maar jeetje zeg ik vind het wel heel zielig! Ik heb in ieder geval even van me af kunnen schrijven, fijn zo’n blog!

Vind jij het ook zo lastig om je kindje ziek te zien?
Reacties lees ik graag.

Lees mee MetMirjam

 

Volg je mij al op Facebook, Instagram, Twitter en Bloglovin?

 

Share on FacebookPin on PinterestTweet about this on TwitterEmail this to someone

11 comments on “Een ziek kindje thuis, zó zielig!

  1. Heel veel beterschap voor Fiene. Misschien bouillon of heldere soep? Zodat ze wat zout binnenkrijgt? En anders ORS? Mijn dochter drinkt dat niet, maar Fiene misschien wel.

  2. Beterschap. Een ziek kindje is nooit leuk. Wanneer mijn dochtertje ziek is wil ik het liefste dat ellendige gevoel van haar overnemen. Hopelijk is ze inmiddels een beetje opgeknapt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge